تبعیض درباره معلولان

**چرا افراد معلول از معافیت‌های مالیاتی برابر برخوردار نیستند؟**

در قوانین مالیاتی ایران، تفاوت قابل‌توجهی میان **امتیازات جانبازان و افراد دارای معلولیت** وجود دارد—تفاوتی که نه‌تنها **نابرابری آشکار** است، بلکه نیاز به **اصلاح قانونی جدی** دارد.

بر پایه **ماده ۲۵ قانون حمایت از معلولان**، **یکی از والدین افراد دارای معلولیت شدید یا خیلی شدید** از **۵۰ درصد معافیت مالیاتی** برخوردار است. این در حالی است که **خود افراد معلول**—که اغلب با هزینه‌های بالای درمان، توانبخشی و تجهیزات کمکی روبه‌رو هستند—هیچ معافیت مالیاتی مستقیمی دریافت نمی‌کنند.

در مقابل، **جانبازان از معافیت‌های گسترده‌تری برخوردارند**، از جمله **معافیت مفصل از پرداخت مالیات حقوق و مزایای دریافتی**. این تفاوت قانونی، این پرسش را مطرح می‌کند: **چرا افراد دارای معلولیت، با وجود شرایط مشابه جسمی، از حمایت‌های مشابه برخوردار نیستند؟**

### **نیاز به اصلاح قانون مالیات برای حمایت از معلولان**

معلولیت، مانند جانبازی، یک **محدودیت جسمی جدی** است که هزینه‌های بالایی را برای فرد به همراه دارد. هزینه‌های درمانی، توانبخشی، تجهیزات پزشکی، و حتی **محدودیت‌های شغلی و درآمدی** باعث می‌شود که بسیاری از افراد معلول با **چالش‌های مالی شدید** روبه‌رو باشند. معافیت مالیاتی می‌تواند **باری از این هزینه‌ها را نزول دهد** و به افراد معلول کمک کند تا **مستقل‌تر زندگی کنند**.

### **چگونه می‌توان این قانون را اصلاح کرد؟**

راهکارهای پیشنهادی برای اصلاح این نابرابری قانونی شامل:

- **معافیت مستقیم مالیاتی برای افراد معلول** مشابه جانبازان.

- **کم شدن مالیات کسب‌وکارهای متعلق به افراد معلول** برای حمایت از کارآفرینی.

- **اعطای مشوق‌های مالیاتی به شرکت‌هایی که افراد معلول را استخدام می‌کنند**.

- **بازبینی قوانین مالیاتی و هماهنگ‌سازی امتیازات معلولان و جانبازان**.

### **حمایت از تحولات قانونی، یک ضرورت اجتماعی**

تصویب یک **قانون مالیاتی عادلانه برای معلولان** نه‌تنها یک اقدام حمایتی، بلکه **گامی به سوی عدالت اجتماعی** است. زمان آن رسیده که **مسئولان و قانون‌گذاران توجه بیشتری به این مسئله داشته باشند** و تحولاتی را در قوانین مالیاتی اعمال کنند تا افراد معلول، مانند جانبازان، از **امتیازات مالیاتی برابر برخوردار شوند**.